afwachten :'(

3 berichten • oprichter : nomie

nomie
nomie
hey allemaal Ik wil jullie even mijn verhaal vertellen . Maar ik begrijp best dat jullie denken wat komt zij hier nu doen met haar verhaal . Ik hoop dat jullie begrijpen dat ik even dit even dit verhaal vertel en hoop een aantal reacties ! Vorig jaar in mei ondekte ik dat ik zwanger was samen met mijn schoonzus . Zij was alleen 3 weken verder als ik ! Na een aantal weken mochten voor onze eerste echo gaan dit was natuurlijk zo wonderbaarlijk dat je het hartje hoort klopen en dat je echt pas op die moment beseft dat je echt een mini mensje in je buik hebt zitten . de weken gingen verder zo blij dat ik ging werken niets kon meer stuk ! tot op een dag dat ik thuis wat bloed verloor .. :s Wij zijn dan samen naar het ziekenhuis gegaan en na lang wachten mochten we dan eindelijk een echo laten doen maar daaruit bleek dat het kindje al 3 weken dood op zat hij / zij was gestopt op 8 weken maar ik begon pas te bloeden op 11 weken ! Uiteindelijk heb ik gekozen voor een courettage en moest ik een dag wachten maar ik kreeg meer pijn en bloede veel dat ik savond's in het ziekenhuis moest blijven mijn man mocht toen niet blijven . Dat was echt het rotste dat ik ooit had meegemaakt met wetende dat je je kindje aan het verliezen bent . UIteindelijk heb ik de dag erna een couretage gehad ik voelde mij zo leeg en wat voelde ik mij eenzaam iedereen die zij je bent nog jong het was nog geen kindje .. Die mensen beseffte niet wat ze zijden het was nog geen kindje nee kwa uiterlijk niet nee maar het was wel ons kindje !! na dat de weken voorbij gingen heb ik ons verlies van ons kindje een plaatsje gegeven met het gedacht als het zelf niet verder ontwikkeld is zal het wel niet goed geweest zijn . nu staat hij / zij haar echoke op de kast naast de kaars . Nu aantal weken erna bleek ik weer zwanger hoewel ik hier blij mee was had ik toch wat schrik om weer het zelfde mee te maken . De weken gingen voorbij en ôp 9 weken mochten we terug gaan om te kijken of we die 8 weken veilig gepaseerd waren ! Op de echo was alles goed wat was ik zo blij op 12 weken moesten we terug voor de nekplooiimeting wat was ik zenuwachtig zou alles nog goed zijn ? En ja weer was alles in orde we hebben het zelf zien bewegen .. Dan moesten we weer een maand wachten op 16 weken mochten we terug en wisten we het geslacht een jongetje dat de naam killian ging dragen . Natuurlijk zeer gelukkig tot 3 dagen erna werd ik waker en liep er een doorschijnende vloed van mijn benen naar beneden .. :s ik ben dan die dag zelf nog naar het ziekenhuis gegaan en daar kreeg ik te horen dat ik een scheurtje had .. dit moest in het oog gehouden worden die zondag moest ik op controle en zagen ze dat mijn vruchtwater minder was nog geen reden tot paniek zijden zeh . Daarna weer controle en kreeg ik steeds asisenten omdat mijn gyne... op vakantie was . steeds minder en minder vruchtwater dat je het kindje niet meer kon zien . De asisenten zijde tegen ons van ja dit ziet er niet goed uit je hebt maar 10 % kans op een gezond kindje want hij heeft vruchtwater nodig .. dus had ik en mijn man besloten om er een eind aan te maken want een kindje dat als een plantje leeft dat willen wij niet puur voor het kindje zelf !! Die dag erna mocht ik naar een echte gyne .. die die pillen ging voorschrijven maar deze wou nog even wachten tot mijn eigen gyne.. terug kwam .. Weer een weekje verder zij mijn gyne .. ik ga nog een weekje afwachten om te kijken wa er gebeurt en als er dan niets verbeterd moete we het stopzetten want dan komt het kindje te wereld zonder longen ! ik dus maar weeral afwachten ondertussen een maand verder nadat ik vruchtwater verloor . Een week later deze maandag weer op controle en bleek dat ik vruchtwater aan het aanmaken was en dat hij weer goed zat en dat hij zelfs voorstaat op alles .. die dag erna stond ik op en jaja weeral verlies !! nu moeten we ieder week op controle .. dus ben ik bang dat het volgende week weer niet genoeg in zit .. Ik weer niet meer wat ik moet doen geestelijk kan het gwn niet meer aan ik zit hier elke dag plat op mijn zetel af te wachten !! ik voel mij zo slecht en een mislukking kan ik nu geen gezonde kindjes op de wereld zetten ? ondertussen ben ik 20 weken en ben zo bang om ons kleine kindje te verliezen want dan moet ik bevallen en ga ik na huis zonder ons kindje ! Ik weet jullie denken messchien waarom komt zij haar verhaal hier nu doen dit is toch geen miskraam ? Maar ik kan hier met niemand over praten jullie hebben allemaal al eens een kindje of kindjes verloren jullie weten hoe dit voelt . Ik voel mij zo verloren als mama ik heb van de week voor de eerste keer ons kindje voelen bewegen dat ik gewoon begon te huilen .!! ik mag er niet aan denken dit nog eens mee te makken terwijl er mensen zijn in mijn omgeving van vrienden en famillie die dan roken drinken met niets rekening houden !! en waar alles dan goed verloopt !.. Nu kan ik momenteel geen zwangere vrouwen meer zien hoe cruw het ook is !! Puur uit jaloezie hoor niets dat ik iets tegen de mensen hebben dat zwanger zijn !! ik wens jullie echt het beste en ik hoop dat het goed mag gaan . Maar bij doet het gwn een pijn . ik wil jullie exuseren voor mijn lang verhaal . Maar ik weet niet meer wat doen !! Mvg naomie
MamaVanWodan
Beginner

(24 jaar, • 22 berichten)

pff wat een verhaal, vind het zo erg voor jou die onzekerheid & dat afwachten... Ik kan me zeker vinden in je mening dat je geen andere zwangeren meer kan zien of horen. Zeker als die dan maar blijven roken, drinken, ... (of mensen in hun omgeving). Alsof het bij iedereen zomaar lukt, en bij jou niet. Ik heb vanaf 25 weken moeten platliggen, tot 37 weken (verder kon ik niet), en ik had ook serieus veel te maken met onbegrip. Ik kon dan zo kwaad worden op mensen die dan op 30, 35 weken nog gingen sporten of weet ik veel wat allemaal doen. Hallo, je brengt zo je kindje in gevaar he !!! En als ik opstond om naar het toilet te gaan, was dat al 'gevaarlijk'. Ik hoop dat je je baby'tje bij u mag houden & hem/haar binnen een week of 18 in je armen kan sluiten, gezond en wel als je moet rusten, probeer je gedachten dan wat te verzetten... Laat u maar eens verwennen & ik zou zeker niet aarzelen direct de dokter te bellen als er iets is of als je iets voelt ofzo. Veel sterkte !!
Liselokje
Liselokje
Tuurlijk mag je hier je verhaal kwijt meid, wat heftig! Je verhaal kwijt kunnen lucht misschien een beetje op. Het is duidelijk een vechtertje die zoon van jou! Ik duim dat hij het nog een heel aantal weken volhoudt zodat jullie hem veilig en wel in je armen hebt! SUcces en ik duim!

Zin om te antwoorden ? Het is voldoende om Inloggen of Registreren.

Enquetes
De nieuwe website is er! Dit vind ik het leukst:
Ontdek de foto's van de Baby leden