hoogbegaafd en autisme

19 berichten • oprichter : mamsy2806

mamsy2806
Bevestigd

(34 jaar, DIEST • 559 berichten)

Hallo allemaal, Ik ben mama van een zoontje van 7 die de diagnose Ass gekregen heeft.Enkele jaren geleden bleek al uit een intelligentietest dat hij hoogbegaafd is. Voor sommigen lijkt dit een voordeel maar dat is het allerminst. Ons zoontje staat op cognitief vlak ver voor op zijn leeftijd maar op andere vlakken, sociaal-emotioneel en motorisch hinkt hij ver achterop op zijn leeftijdgenoten. Dit maakt het echt niet makkelijker voor hem. Momenteel zit hij in het gewone basisonderwijs, zelfs één jaartje voor op zijn leeftijd maar het verloopt erg moeilijk op sociaal vlak waardoor hij gefrustreerd geraakt en storend, agressief en clownesk gedrag stelt in de klas. De frustraties komen eigenlijk ten volle thuis tot uiting: woede uitbarstingen, slecht slapen, moeilijk opstandig gedrag,... Zijn er nog mensen met een (meer)begaafd autistisch kind die wel wat ervaringen willen delen? Het is soms zo moeilijk en wie dit niet meemaakt weet ook niet hoe het is. Hoe vaak wordt je als ouder niet met de vinger gewezen en denken anderen dat het aan de opvoeding ligt. Dat heb ik al vaak mogen ervaren. Ondertussen kan ik mij daar wel boven zetten maar t blijft toch moeilijk! Reacties meer dan welkom. Groetjes, Sofie
Beryl1
Beryl1
Hey Sofie, Ik heb nog geen kids, er is er ééntje op komst...Maar mijn neefje is autistisch...en het is géén lachertje... Iedere keer ik hem zie, heb ik zo een pijn in m'n hart...ook hij is zéér intelligent...maar...wat is hij ermee? Hij is denk ik 9jaar en wil niet spreken... Hij maakt volwassen puzzels in een wip en een wap...en nadien draait hij alle stukjes om, zodat je alleen het grijze karton ziet...en dan maakt hij de puzzel omgekeerd... Hij heeft ook om de haverklap tics...die hij zeer obsessief uitvoert... Hij gaat naar een speciale school waar hij in de week ook blijft logeren...in het weekend komt hij naar huis...het is school speciaal voor autisten en na zijn 18e kan hij daar ook terecht voor begeleid wonen en een job enzo... En idd, zij moeten van hun hart een steen maken, want telkens als ze weggaan (hij ziet er perfect normaal uit fysisch gezien) maar als hij zo een woede uitbarsting krijgt, dan gapen de mensen hen na, en geven ze zeer pijnlijke commentaar...
mamsy2806
Bevestigd

(34 jaar, DIEST • 559 berichten)

Hey bedankt voor je reactie, Dat is inderdaad schering en inslag, mensen geven nu eenmaal graag commentaar op wat ze zien zonder in te schatten wat er achter zit. Je nicht kan maar blij zijn dat er toch enkele mensen uit de naaste omgeving zijn die er begrip voor opbrengen. Bij ons zal de vraag ook inderdaad zijn hoe lang hij nog meekan in het gewone onderwijs. Anderzijds vraag ik me af waar ik een school zal vinden die hem de nodige uitdaging kan geven. Hij is pas 7 jaar maar leest niveau 4e leerjaar, ook wiskunde kan hij al niveau 4e leerjaar aan, spelling loopt veel moeilijker en schrijven is door zijn slechte motoriek helemaal een ramp. Hier volgen we kiné voor, hopelijk heeft dit wat restultaat. Vooral op sociaal vlak is het erg moeilijk voor hem. Hij reageert vaak zoals een kleuter van 4. Zijn reacties zijn vaak helemaal niet in verhouding tot het voorval. Super luid brullen voor iets stoms, elke tegenslagje is een ramp, we kunnen hem in de toekomst wel manieren aanleren om wat beter met tegenslagen leren om te gaan, maar overgaan doet dit niet he. Vooral de onzekerheid voor de toekomst, hoe zal hij later in de maatschapij functioneren, zal hij een job kunnen krijgen en houden, zal hij zelfstandig kunnen wonen en een relatie aangaan en onderhouden,... baren mij zorgen Iedereen zegt wel, niet te ver vooruit kijken maar dat doe je toch... We volgen nu cursussen en vorming om er beter mee leren om te gaan, volgend jaar kunnen we ook thuisbegeleiding krijgen maar overal zijn erg lange wachtlijsten dus ondertussen is het soms ploeteren en zoeken. Ik wil hier zeker niet alleen maar klagen en zagen hoor. Maar als er mensen zijn die dit ook meemaken kunnen we wel ervaringen delen en tips uitwisselen. Groetjes
Beryl1
Beryl1
Hij verstaat alles maar spreekt dus niet...En als hij zijn goesting niet krijgt, dan reageert hij idd zoals een kleuter... Hij luistert, allé wat je luisteren kan noemen, alleen maar naar mannen...Zijn moeder heeft niets aan hem te zeggen...en in de wilde bui slaat hij zelfs...en zijn zus ook...Hij luistert enkel naar zijn pa en zijn broer...EN man man hij heeft al macht hé...hij gooit zo zijn mama en zus op de vloer... ZIj hebben in die school ook regelmatig gesprekken met psychologen enzo die hen raad geven bij bepaalde gedragsstoornissen...Maar dat is nu net het probleem...hem berispen omdat hij iets fout doet of ... heeft totaal geen zin...die jongen begrijpt dat niet... Ik kan het moeilijk uitleggen maar hij kijkt zo door je...Ik kan er nooit echt een blik van krijgen...hij kijkt wel naar mij enzo, maar ik heb het gevoel dat hij dwars door me kijkt...zeer raar en moeilijk uit te leggen hoor... Hij zat vroeger op een andere school...Maar daar moest hij na zijn 18e 'buiten'...Hij zal nooit 'normaal' kunnen functioneren in deze maatschappij...en toen zijn op zoek geweest naar een school waar hij na zijn 18e ook terecht kan...Maar zij stonden wel 3jaar denk ik op een wachtlijst...Het gebrek aan speciale centra is ongelooflijk in dit land... Het is soms een ware hel voor de ouders...Ik zie hem dan maar af en toe...Maar als ik de verhalen van hen hoor, dan krijg ik de tranen in m'n ogen hoor... Soms kan hij zo braaf zijn, en dan op 1sec tijd verandert héél de situatie in een horrorfilm...echt...Ze hebben het als ouders zeer lastig en zeer hard... Zij hebben een grote knoop destijds moeten doorhakken om hem op een school te zetten waar hij dag en nacht kan begeleid worden...Vele traantjes hebben er gevloeid...Maar voor hen was dat de beste situatie...Ze hebben nog 2 andere kinderen waar ze moeten voor zorgen...en mijn neefje zelf krijgt al de nodige, professionele aandacht en hulp in die speciale school...waar ze in groepen zitten...en dus niet zo zeer per leeftijd...
mamsy2806
Bevestigd

(34 jaar, DIEST • 559 berichten)

Sorry maar door mijn geratel daarnet was ik even vergeten je te feliciteren met je zwangerschap, dus bij deze... Van harte proficiat, ik wens je een gezond Kind! Zo schrijnend als met je neef is de toestand hier niet. Eigenlijk is hij thuis vrij handelbaar, maar daar wringt nu net het schoentje, ons kind moet uiteraard ook in de maatschapij meedraaien en op school en de indrukken die hij daar opdoet en frustraties die zich opstapelen komen er natuurlijk ook thuis uit. Ik zou gewoon willen dat ik wist wat het beste voor hem was. Wat ik op dit moment voel is dat hij overvraagd wordt. hij moet presteren op een niveau dat hij niet aankan (en dan bedoel ik absoluut niet op gebied van leerstof) en dat frustreert hem. Ik heb ook nog een dochter van 4 en ook tussen hen loopt het moeizaam. Hoewel hij met een onevenredig deel van de aandacht gaat lopen, en ook op andere vlakken is hij bevoordeeld, voelt hij zich altijd tekortgedaan. Ik heb ook altijd 3 kinderen gewild maar dat is natuurlijk niet zo evident. Het is een moeilijk evenwicht tussen je eigen behoeftes, die van het gezin en die van je autistisch kind in dit geval. Iedereen die in deze situatie zit wens ik dan ook heel veel sterkte, een mega dosis geduld en doorzetting en toch ook heel veel mooie en gelukkige momenten met je kind(eren) want die zijn er ook he!!!
Beryl1
Beryl1
Ooh geen probleem hoor...dank je voor de felicitaties...wij krijgen een jongen! Ja...ieder autistisch kind is niet hetzelfde...er zijn zoveel gradaties erin... Mijn neefje is de jongste van de 3... En idd er zijn ook veel gelukkige momenten...gelukkig maar, want ik denk dat je als ouder dat niet volhoudt... Zij gaan ook regelmatig naar congressen en avonden van organisaties...Zij krijgen daar héél veel steun, en kunnen ronduit praten over hun kind en eravringen uitwisselen... En zij hebben daar als ouder echt deugd van... Ga jij soms naar zo'n avonden?
eurie
Actief

(34 jaar, RUMMEN • 140 berichten)

Hallo, Wij hebben nog geen kindjes (eentje onderweg) maar ik ben van opleiding ergotherapeut en heb mij, qua eindwerk en zo, een beetje gespecialiseerd ion autisme. Verder geef ik momenteel les in het middelbaar onderwijs en heb ik al kinderen met Asperger en hoogbegaafdheid in de klas gehad. Ik heb al vaak gemerkt dat zelfs bij de hoogbegaafde kids vooral structuur, ook thuis, heel belangrijk is. En inderdaad als er in de klas toch wat stress op de kinderen wordt gelegd, zweten de ouders dat uit. Maar sommigen, mits de nodige gon-begeleiding en zo, kunnen zich toch handhaven tot in het regulier middelbaar onderwijs. Een tip van een boek waardoor je je kind met autisme beter kan begrijpen is:"The curious incident of the dog in the night-time" (dit boek is geschreven vanuit de ogen van een kind met Asperger). Groetjes, Eurie
mamsy2806
Bevestigd

(34 jaar, DIEST • 559 berichten)

Wij zijn pas lid geworden van de Vva en hebben ons ingeschreven voor een oudercursus die in onze woonplaats doorgaat. Het is inderdaad belangrijk om anderen mensen te ontmoeten die in dezelfde situatie zitten en erover te praten, zij weten waar het over gaat he... We kijken zeker verder in het aanbod van de Vva, er worden ook echt heel fijne activiteiten georganiseerd zoals een gezinsweekend dus hier kijken we zeker naar uit. We willen graag meer inzicht krijgen in ons kind en waarom hij handelt en reageert zoals hij doet en ook leren hoe we er beter mee om kunnen gaan. Voor mij persoonlijk is de verwerking ook nog bezig, ik probeer het een plaats te geven en weet best dat er nog veel ergere dingen zijn, dat neemt niet weg dat ik het er nog vaak moeilijk mee heb. We hebben ook pas echt een diagnose sinds vorige maand. Het kwam natuurlijk niet uit de lucht vallen maar vanaf het zwart op wit op papier staat is het pas echt he! Best een harde noot om te kraken. Bedankt voor je reacties en veel succes met je zoontje!
Anneken01
Gepassioneerd

(33 jaar, • 5997 berichten)

Hey Sofie, ikheb zelf ngo gewerkt met personen met een ASS, voornamelijk hoger geschoolden. Het is al héél goed dat je oudercursussen volgt, dat je open staat voor thuisbegeleiding enzovoort. Mijn ervaring is ook dat het heel belangrijk is een juiste studiekeuze te maken als ze ouder zijn en dat ze zelf goed leren omgaan met hun handicap en weten wat hun beperkingen zijn. Daar moesten wij altijd heel hard op werken. Hoe meer inzicht de mensen hadden in hun eigen functioneren, hoe beter het ging. Een terugkerende zaak was dat mensen met autisme die een IT of PC-opleiding achter de rug hebben, dat zij hun weg wel vinden op de arbeidsmarkt.
mamsy2806
Bevestigd

(34 jaar, DIEST • 559 berichten)

Hoi, Bedankt voor je reactie. Het gaat toch zo moeilijk voor hem op school maar ik weet ook niet wat een beter alternatief voor hem zou zijn. In het buitengewoon onderwijs zitten toch vaak zwakkere kindjes of vergis ik mij hierin. Ik hoor toch meestal dat goed- tot meerbegaafde kinderen in het gewoon onderwijs zitten en gon krijgen. Maar hij kan het sociaal en emotioneel niveau van zijn klas absoluut niet aan. Hoewel hij heel goed aanvaard wordt door zijn klasgenoten valt hij er toch buiten. Met als gevolg erg negatief gedrag op school en thuis. Het is niet de gepaste manier maar wel de enige manier die hij kent om aan te geven dat hij zich niet goed voelt. Zijn er nog mensen in mijn situatie? Voor welk soort onderwijs kiezen jullie en hoe loopt dit? Alvast bedankt, Sofie

Zin om te antwoorden ? Het is voldoende om Inloggen of Registreren.

Enquetes
Hoe lang heeft u erover gedaan om zwanger te worden?
Ontdek de foto's van de Baby leden