Op zoek naar verhalen keizersnede

4 berichten • oprichter : Missy007

Missy007
Beginner

(24 jaar, KORTRIJK • 2 berichten)

Hallo iedereen Even bij het begin beginnen. Ik heb al een dochtertje van vier jaar. De bevalling was een absolute ramp. Ik wou in bad bevallen, of thuis, maar mocht geen van beide van mijn gynaecoloog. Mijn weeën zijn begonnen om 21 u donderdagavond, vrijdagmorgen binnengegaan bij de kliniek, daar aan de monitor beginnen liggen, 2 cm opening, weeën werden gelijdelijk aan heviger, en toen, om 17 u... Kreeg ik te horen dat mijn opening nog steeds maar 2 cm was en dat het hoogstwaarschijnlijk wel oefenweeën waren, dus werden we terug naar huis gestuurd. Daar wij geen auto hebben, zijn we dus terug met de bus naar huis gegaan. We hebben toen iets gegeten, en om 19 u belde mijn vriend terug naar de kliniek. Ik kon niet meer van de pijn, en of ik niet terug mocht komen. Ja, is goed, kom maar terug, we zien dan wel. Vriend taxi gebeld, en dus terug op weg naar ziekenhuis. Daar aangekomen onderzochten ze mij, ik blijk ondertussen 3 cm opening te hebben en tijdens het onderzoeken breekt mijn water. Dus nu "was het voor echt". Mijn gyneacoloog zijn "shift" zat er uiteindelijk wel al op, dus assistent gyn bijgekomen. Ik mocht niet rondlopen, ik mocht niet op een bal gaan zitten, niets. Ik mocht zelfs niet kiezen hoe ik lag. Ik moest aan die verdomde monitor blijven hangen en aangezien dat ze alleen zo de hartslag van mijn dochtertje hoorden, moest ik op mijn linkerzij blijven liggen, als ik anders lag "konden ze het niet meer horen". Ondertussen, ook al wou ik eerst niet maar na alle stress e.d., vraag ik een epidurale. Steken ze die dan nog wel verkeerd... Uiteindelijk, rond 1 u zaterdagmorgen, had ik eindelijk 10 cm opening (opening is nog een paar keer blijven steken). Assistent gyn kon het niet alleen aan, dus hebben ze de gyn van wacht ook nog es opgebeld, en er stonden ook nog es maar liefst 3 vroedvrouwen naast mij. Eindelijk persen. Iets waarin ik zelf mocht beslissen wat en hoe. Dacht ik. Ze vonden het nodig om de zuignap op mijn dochtertje haar hoofd te zetten. Tot vier keer toe. En vier keer is hij van haar hoofdje gesprongen (met een schaafwonde op haar hoofd tot gevolg). Ze zetten een knip. En 1 van de vroedvrouwen moest op mijn buik meeduwen van de gyn. Alleen jammer dat ze op mijn ribben duwden in de plaats (tot een week na de bevalling hebben mijn ribben pijn gedaan) waardoor ik geen lucht kon vasthouden en dus ook niet kon persen. Er schiet ook iets in mijn rug waardoor ik zelfs even in hyperventilatie ging. Ik heb geschreeuwd, gesmeekt en gehuild of dat ik het alleen mocht doen. na een uur volharding van de gyn, hebben ze dan eindelijk besloten dat ik alleen mocht persen. Na 1 x alleen persen is mijn dochtertje geboren, om 2:30 's nachts. Haar hoofdje is er goed uitgekomen, haar ene schoudertje ook, en haar tweede heeft alles opengetrokken. Tot aan de darm toe was ik uitgescheurd. Ik heb mijn dochtertje misschien 2 seconden gezien, en daarna was het rushen naar de operatiezaal. Waar de gyn mij eerst wou opereren onder de verdoving van de epidurale. Darmspecialist komt erbij en zegt "heeft ze al niet genoeg afgezien? Verdoof haar maar snel helemaal, en ik zal de operatie doen, zijn jullie zot?" (heb hem dit letterlijk horen zeggen). Resultaat: veertien dagen ziekenhuis waarvan tien dagen niets mogen eten. Mijn eigen gyn komt de maandag rustig binnengewandeld met een grijns van oor tot oor met de vraag "was het dan toch nog voor die nacht?". Dat was dan ook de laatste keer dat ik zijn lelijke smoel heb gezien. Heb ondertussen een andere en een veel betere gyn gevonden. Nu, sorry voor het lange verhaal, maar ik wou mijn vraag een beetje helder maken zo. Mijn vriend en ik willen dolgraag een tweede kindje, zeker nu dat mijn dochtertje al wat ouder begint te worden. Maar nu, omdat ik zo'n helse bevalling achter de rug heb gehad, ben ik doodsbang voor de bevalling. Nu, wel is het zo dat ik, juist omdat ik helemaal ben ingescheurd, niet meer natuurlijk mag bevallen. Het moet bij mij nu met een keizersnede. Mijn vraag is nu om jullie verhalen te delen over keizersnedes. De goede, maar ook de slechte. Kwestie dat ik weet wat ik een beetje kan verwachten. De grootste schrik heb ik voor de snee zelf (dat deze bv. weer open gaat gaan), de lange herstelperiode, maar ook voor het feit dat ook al ben je verdoofd, je wel nog alles kan voelen. Dat moet toch een heel raar gevoel zijn, niet? Dank jullie alvast voor de antwoorden.
mama_3_schatjes
Bevestigd

(27 jaar, • 1532 berichten)

Hallo!

Wat een hels verhaal! Krijg kiekevel bij het lezen ervan! Ik zal je proberen op je gemak te stellen ik heb namelijk al 3 keizersneden achter de rug 

Bij mijn 1ste was ik 40weken en 1dag, slijmprop al verloren en sinds week 33 heel regelmatig oefenweeen gehad maar had maar 1cm ontsluiting en niet ingedaald, de Gyn van wacht heeft dan voor keizersnede gekozen omdat hij vreesde dat een natuurlijke bevalling te zwaar ging zijn. Tegen 11u30 zijn ze de epidurale komen zetten (wat ik enorm creepy vond!) en dan naar de ok. Daar hebben ze mij dan overgelegd op zo'n operatietafel. De gyn legde heel de tijd uit wat hij deed, vanaf de 1ste snee, ik voelde dat hij wat deed maar geen pijn ofzo. Hij zei zelfs 'nu ga je iets warms voelen kopen dat is je vruchtwater' en inderdaad dat voelde ik! Dan moest hij de dochter eruit halen maar die had geen zin, de assistent heeft ook moeten duw net onder m'n ribben om haar eruit de duwen! Daarna onderhuids dichtgenaaid en geen last van snede meer gehad.

Bij de 2de ben ik uitgeschoven in de sneeuw en op m'n buik gevallen, was toen net 31weken, resultaat vruchtzak gescheurd... Ben dan met de ambulance afgevoerd naar Brugge daar hebben ze het eerst nog een week proberen tegen te houden maar uiteindelijk verloor ik te veel vruchtwater. Ze wilden eerst natuurlijk proberen dus gaven ze me weeopwekkers en een epidurale want 'het ging toch wat langer duren' uiteindelijk hebben ze mij daar 3dagen!!!aan de monitor laten liggen om te proberen natuurlijk te bevallen maar ik raakte niet verder dan 4cm en ook deze keer geen indaling. Na heel wat dreigen van mijn man een spoedkeizersnede gekregen, ook onderplaatselijke verdoving en onderhuids genaaid. Ben s'avonds om 22u geopereerd en de volgende ochtend liep ik al op m'n kamer rond.

Bij nr3 op 36weken zeer hevige weeën, hele nacht aan de monitor gelegen, echt weeën om de min maar weer geen indaling of zelfs geen opening, dus weer keizersnede. Ook hier verliep alles rustig en vlot. Ben smorgens om 8u geopereerd en tegen 11u liep ik al zelf naar wc enzo.

Mijn keizersneden waren na 6weken mooi genezen en zijn nooit opengescheurd of dergelijke. Enkel de echt zware dingen: wasmand bvb liet ik mijn man doen maar de rest deed ik wel rustig gewoon zelf.

Hopelijk heb je hier wat courage van! Als er wat is vraag maar 

 

Beth
Beginner

(29 jaar, BASSEVELDE • 1 bericht)

Hoi. Bevalling van mijn eerste dochter was op een natuurlijke manier met epidurale. Kleine knip, voor de rest vlotjes verlopen. Een 6 tal weken bevallen van mijn tweeling via een spoedkeizersnede. Natuurlijk was mijn natuurlijke bevalling zo geen horror verhaal als bij u. Mijn keizersnede is op zich ook goed verlopen, maar ik beval toch veel liever op de natuurlijke manier. Tot op de dag van vandaag heb ik nog soms last van mijn buik. Terwijl il na de eerste bevalling tot een paar dagen nadien last had van mijn knip.
Vlindertje512
Beginner

(29 jaar, ANTWERPEN • 1 bericht)

Hey Missy,

 

Wat een verhaal! Jeetje! 

 Ik wilde natuurlijk bevallen, maar bij week 40 +5 had ik 4 dagen lang oefenweeën zonder enige ontsluiting. Mijn gyn stelde voor een bekkenmeting te doen bij de Radioloog en bleek dat er max.2,5kg eruit geperst kon worden. Op dat moment was mijn baby al 3+kg. Asap werd er dan een keizersnee ingepland. Gelukkig maar; ik moet er niet aan denken om uren te persen en na al die drama dan te horen om het via de kz. te doen.

Er werd mij verteld dat alles ietwat trager opgang zou komen ivm de snee. Mijn zoontje is in de eerste week zeker wel 12%  afgevallen terwijl de norm tussen de 8-10% is. De borstvoeding was eerste 8weken een hel. Ik wilde maar niet opgeven en is uiteindelijk ( na verschillende breakdowns and tears) toch wel goedgekomen. 

De recovery, zeker eerste 3 weken waren heftig. Mijn man(die weinig bakt van het huishouden

Zin om te antwoorden ? Het is voldoende om Inloggen of Registreren.

Enquetes
Je geboortelijst:
Ontdek de foto's van de Baby leden