Wie nog ervaring met "Partiële Mola Zwangerschap"

63 berichten • oprichter : KELLYD70416

daphneg
Beginner

(26 jaar, POPERINGE • 5 berichten)

neen hoor je moet vragen maar veel goeie dingen kan ik niet zeggen... Ik was volledig verdoofd. Wilde dit ook zo, maar doen ze standaard volgens mij. Weet nog dat ik wakker werd dat er juist dame was bevallen(keizersnede) en ze allemaal proficiat wenste. Ik snikte het uit, kan je toch maar moeilijk plaatsen... Nadien moest ik enorm veel naar het ziekenhuis om bloed te prikken, ze blijven heel strikt je bloed controleren om te zien of je Hcg waarden wel voldoende zakken. En nadien voel je jou plots 'leeg'. Veel zin in iets heb je niet, maar sluit je niet op! Blijf erover praten. Want zo hebben we echt vrienden leren kennen en veel vrienden laten vallen(konden niet begrijpen dat we het daarmee zo moeilijk hadden)... :) Nadien mijn dip pas gekomen wanneer ik ging werken. Ik ben een maand nadien terug herstart met werken omdat ik nood had aan mensen rond mij, maar was de slechtse beslissing die ik maar kon nemen. Heb dan in een depressie gevallen, antidepressiva moeten nemen en toch enkele maanden thuis geweest... Dokter zei dat mijn lichaam niet wist wat doen met mijn hormonen,ze tilt sloegen... Dus hou aub rekening met je lichaam, voor niemand(echt niemand!) je anders voordoen zoals je jou voelt. Je gezondheid is belangrijk xveel moed alvast

MelJMie
Beginner

(32 jaar, HAASDONK • 4 berichten)

neen hoor je moet vragen maar veel goeie dingen kan ik niet zeggen... Ik was volledig verdoofd. Wilde dit ook zo, maar doen ze standaard volgens mij. Weet nog dat ik wakker werd dat er juist dame was bevallen(keizersnede) en ze allemaal proficiat wenste. Ik snikte het uit, kan je toch maar moeilijk plaatsen... Nadien moest ik enorm veel naar het ziekenhuis om bloed te prikken, ze blijven heel strikt je bloed controleren om te zien of je Hcg waarden wel voldoende zakken. En nadien voel je jou plots 'leeg'. Veel zin in iets heb je niet, maar sluit je niet op! Blijf erover praten. Want zo hebben we echt vrienden leren kennen en veel vrienden laten vallen(konden niet begrijpen dat we het daarmee zo moeilijk hadden)... :) Nadien mijn dip pas gekomen wanneer ik ging werken. Ik ben een maand nadien terug herstart met werken omdat ik nood had aan mensen rond mij, maar was de slechtse beslissing die ik maar kon nemen. Heb dan in een depressie gevallen, antidepressiva moeten nemen en toch enkele maanden thuis geweest... Dokter zei dat mijn lichaam niet wist wat doen met mijn hormonen,ze tilt sloegen... Dus hou aub rekening met je lichaam, voor niemand(echt niemand!) je anders voordoen zoals je jou voelt. Je gezondheid is belangrijk xveel moed alvast

 

Bedankt voor je reacties Daphne en je steun.
Ik diende mijn bloed te laten nemen om mijn HCG-waarden na te kijken, deze zijn normaal voor deze fase in de zwangerschap.
Als ik het goed voorheb dan is dit zo bij jullie allemaal geweest.
Deze staat momenteel op 3193.

Ja, daar ben ik dus bang voor, voor wat je zegt. Ik heb voor mijn dochtertje een voortijdige miskraam gehad en toen voelde ik me zo leeg en emotioneel. Ik begon zelfs te wenen omdat ik mijn autosleutels niet vond.

Komende donderdag wil de gyn nog een echo voor alle zekerheid en dan zal er snel een beslissing genomen worden.
Is nog eens 4 dagen. Mentaal potvolkoffie heel zwaar. Al begrijp ik hem wel dat hij zeker wil zijn en er genoeg tijd tussen de echo's moet zitten om te kunnen vergelijken.

Nogmaals bedankt, voor jou ook het allerbeste x

Junior
Beginner

(32 jaar, OLSENE • 1 bericht)

Hallo allemaal, precies één maand geleden moesten wij op controle bij de gynaecologe. Ik was 10 weken zwanger en ze zag dat het niet goed was, het kindje had geen hartslag meer. Op de echo was ook geen duidelijk kindje te zien... Ik ben 12 december geopereerd om het weg te halen (een curretage). Ik was vreselijk nerveus hiervoor, ook omdat het onder volledige verdoving was en in zo'n kille operatiezaal waar alleen maar "slechte" dingen gebeuren... Gelukkig is alles goed gegaan, ben ik goed hersteld maar het bleek dus ook om een partiële mola te gaan. Een vriendin van me had dit gehad en ik wist dat dit inhield dat we 3 maand niet mochten zwanger worden... mijn wereld stortte voor de tweede keer in. Nu heb ik mij een maand sterk kunnen houden maar heb het gevoel dat de klop nu pas komt... Ik was gelijk zwanger met mijn schoonzus en met de feestdagen hebben we twee keer samen gezeten, dat was een hel voor me... Ik ben twee weekends kapot geweest nadat ik haar gezien had. Ik heb nu ook pas ontdekt via internet dat een mola zwnagerschap tot kanker kan leiden. Mijn hcg daalde wel goed van 3000 naar 500. Deze morgen nog eens laten prikken. Maar ik heb zoveel schrik hiervoor... Wie heeft er allemaal chemo moeten ondergaan? Mijn gynaecologe en huisdokter hebben het nog nooit meegemaakt dus hadden het mij ook niet verteld omdat het zogezegd niet relevant was maar ik zit er vreselijk mee... De wachtperiode van 3 maand lijkt ook zo vreselijk lang... Heeft er iemand tips voor de verwerking?

Zin om te antwoorden ? Het is voldoende om Inloggen of Registreren.

Enquetes
Zomertijd, pretparktijd?!
Ontdek de foto's van de Baby leden