De Sint bracht het foute pakje!

Op een Sinterklaasfeest zie ik verschillende huildende gezichtjes. Oh jee, Piet en Sint brachten het foute pakje...


De Sint bracht het foute pakje!

Je kleuter kan steeds beter uitleggen wat hem bezighoudt en dat maakt hem zelfstandiger en weerbaarder. Kleuters hebben het hart op de tong, maar even later spelen ze gewoon weer verder. Ze schieten van het ene gevoel in het andere. En daarom vertelt je kind je opeens doodleuk dat Sint niet zo'n leuke geschenken heeft gebracht... Jij staat paf, want dit stond toch op het lijstje?!

Ontevreden met de Sinterklaasgeschenken

'Nee', schreeuwt je kind, 'dit was niet wat op mijn lijstje stond. Dat had namelijk een andere kleur...'

Hoe vreemd het ook klinkt, negativiteit en klagen zijn eigenlijk manieren om angst te beheersen. Wanneer je kind klaagt, voelt ze zich beter omdat ze zichzelf uitdrukt en haar zorgen en angsten ventileert. Je kind heeft wellicht geen angst meer van Sinterklaas, maar die berg nieuwe geschenken, die Pieten die door de schoorsteen kwamen en al dat snoep zijn toch wat overweldigend. Tel daarbij dat je kind vannacht ook best met spanning is gaan slapen en niet zo goed geslapen heeft als anders...

Nooit genoeg.

Een kind moet weten dat emoties mogen. Er zijn alleen grenzen aan het gedrag dat hij vertoont. Ondankbaarheid is iets wat je natuurlijk wil tegengaan, maar soms heeft een kind een eerder negatieve aard. Een kind met een negatief temperament vragen om plotseling een opgewekte, positieve houding te ontwikkelen is een grote opdracht, maar je kunt ze helpen positiever te leren handelen.

Hoe moeilijk het ook is, probeer niet veroordelend, kritisch of defensief te zijn. Dus als je kind zegt: "Dit speelgoed is niet het juiste, reageer niet door te zeggen:" Waarom ben je altijd zo negatief over alles? Het minste wat je kunt doen, is bedanken! "Zeg in plaats daarvan iets als:" Hmmm, het spijt me dat je het niet leuk vindt.'

Maak het niet persoonlijk! Probeer zo hard als je kunt om de negatieve houding van je kind niet op jou te betrekken. In elke negatieve situatie moet je eraan denken dat je kind gewoon leert gevoelens uit te drukken, maar dat dit niets met jou te maken heeft. Geef niet toe aan zijn donkere gemoedstoestand. Nadat je hebt vastgesteld wat de negativiteit van je kind veroorzaakt, moet je je afvragen waarom je er zo door wordt geroerd. Begrijpen waarom het je zo erg dwars zit, is echt de helft van de strijd; als je weet waarom je knoppen worden ingedrukt, kun je rustigere en effectievere manieren vinden om ermee om te gaan.

En een laatste advies:  Accepteer de negatieve gevoelens van je kind. Toon empathie. Zoek uit wat echt fout ging; help je kind het probleem terug te brengen naar het specifieke onderwerp wat aangepakt moet worden (niet alle geschenken zijn stom, maar het geschenk in de foute kleur. En eigenlijk is het enkel de kleur die niet in orde is, de rest is prima.) Doe dit door vragen te stellen over de situatie en zoek de fout in het denken als bewijs dat het niet nodig is om zo te denken en het ook anders kan. Laat het bij het kind zelf om dit te ontdekken (door jouw manier van vragen stellen). Stimuleer jouw kind om met oplossingen voor het probleem te komen.

Wijs op de positieve aspecten van een situatie. Als ze niet meedoen, is een simpele "Dat is genoeg, ik begrijp dat je je zo voelt, dat is jammer voor je." voldoende. Ga mee met je activiteiten en laat je kind weten dat het onderwerp is gesloten.